25 wrzesień

Zaburzenia krążenia żylnego to szerokie spectrum różnych dolegliwości o odmiennych skutkach. Niektóre wywołują poważne konsekwencje dla zdrowia, inne zaś – są przyczyną defektów urody. Choć nazwa – teleangiektazje – brzmi bardzo poważnie i groźnie, to faktycznie dotyczy to przypadłości, z jaką zmaga się nawet połowa mieszkańców państw uprzemysłowionych. Pod tym określeniem bowiem kryją się pajączki naczyniowe.

Czym są teleangiektazje i jakie są ich przyczyny?

Tą nazwą określa się poszerzone żyłki śródskórne, mające średnicę od 0,1 do 0,4 mm. Stanowią one formę zaburzenia krążenia żylnego. Od tego, którego naczynia dotyczą, zależy ich kolor. W przypadku żył przybierają one barwę sinofioletową. Gdy zaś są żywoczerwone – naczyń włosowatych. Do podstawowych objawów zalicza się rozszerzenia naczyń tworzących „pajęczynkę” czerwonych czy fioletowych nitek. Powstają one głównie na skórze twarzy i nóg.

Teleangiektazje dzieli się też na dwa rodzaje:

  • pierwotne, wynikające z genetycznego obciążenia, chorób skóry lub narządów wewnętrznych,
  • wtórne, powstające na skutek działania czynników zewnętrznych.

Wyróżnia się także szereg różnych przyczyn powstawania pajączków. Jedną z nich jest m.in. rozluźniające działanie estrogenu, dlatego na teleangiektazje narażone są kobiety w ciąży (wówczas stężenie tego hormonu we krwi mocno wzrasta). Z drugiej strony pojawiają się one również na skutek:

  • stosowania niewłaściwych kosmetyków,
  • przedłużającej się terapii glikokortykosteroidami,
  • nadciśnienia żylnego,
  • fotostarzenia się skóry.

Pajączki najczęściej występują u osób w wieku 18-35 lub 50-60 lat. Problem ten dotyczy przede wszystkim kobiet oraz osób, spędzających większość dnia w pozycji siedzącej lub stojącej.

Jak leczyć teleangiektazje?

Istnieje kilka skutecznych terapii, pomagających walczyć tę przypadłość. Wśród nich należy wymienić:

  • skleroterapię, czyli ostrzykiwanie naczynia środkiem obliterującym, sprawiającym, że jego światło się zarasta,
  • elektrolizę – niszczenie chorej tkanki prądem stałym,
  • laseroterapię, z której pomocą wykonuje się termiczną koagulację naczyń,
  • jonoforezę – oddziaływanie zapobiegawcze prądem stałym, blokującym poszerzanie się naczyń.

Terapia powinna zostać dobrana do potrzeb konkretnego pacjenta, gdyż poszczególne zabiegi mają pewne przeciwwskazania. Leczenie pajączków jest ograniczone np. u osób z padaczką, cierpiących na bielactwo lub problemy z krzepnięciem krwi, a także u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.